Stereotypom mówimy: nie

STEREOTYPOM MÓWIMY: NIE. Nie był niski. Nie był kapralem. Nie był krwawym tyranem. Oto mniej znane oblicze epoki napoleońskiej i jej kontekstów.

Był człowiekiem swoich czasów, które jednocześnie przekraczał. Wybitnym politykiem, który w pewnym momencie za bardzo uwierzył w swoją szczęśliwą gwiazdę. Marzycielem, który wyobrażał sobie Europę ze wspólnym prawem i wspólną walutą. Control freakiem. Sentymentalnym pisarzem. Pożeraczem książek. Wizerunkowym geniuszem. I mnóstwem innych rzeczy, o których ja – uczona w liceum historii w najgorszej tradycji „daty, mapa, konflikty” – bardzo długo nie miałam pojęcia.

Od pewnego czasu prowadzę na Facebooku stronę „Napoleon inaczej”. O innym Napoleonie niż ten, którego pokazuje nam szkoła. Innym, niż chciałaby widzieć prawica, która pod koniec XIX wieku zawłaszczyła napoleońską legendę. Innym wreszcie niż na dziesiątkach internetowych stron poświęconych głównie aspektom militarnym jego epoki. Piszę też o rodzinie, bliższej i dalszej, o II Cesarstwie francuskim, o różnych historycznych i kulturowych zagadnieniach związanych z XVIII/XIX wiekiem. Głównie o okresie 1789-1870, ale nie wykluczam wycieczek lekko poza te cezury. Piszę też oczywiście o własnych zainteresowaniach naukowych, w których centrum jest obecnie syn Napoleona, zwany Orlątkiem.

“Napoleon inaczej” wziął się z potrzeby pisania o tym, co mnie interesuje, a także pokazywania historii XIX wieku z perspektyw nieco innych niż wojny, moda, wiktorianizm i belle epoque. Co nie znaczy, że nie interesują mnie militaria i moda – wręcz przeciwnie, ale jest tego zatrzęsienie w necie.

Facebook ma jedną podstawową wadę – wszystko szybko znika w otchłani niepamięci. Tu będą się więc pojawiać notki ze strony (często uzupełnione np. bibliografią), ale i trochę innych materiałów.

Logo ukradłam z plakatu wystawy „1814, la C(h)ampagne de Napoléon”, która miała miejsce w Troyes w roku 2014. Mam nadzieję, że organizatorzy mi to wybaczą – jest zbyt piękne, żeby go nie upowszechniać. Plakat zresztą kupiłam i posiadam.

Cytat w podtytule pochodzi z sonetu Vincenzo Jacobacciego, A Napoleone il Grande pel suo arrivo in Milano nel novembre del 1807, druk ulotny, 1807, Parma, Museo Glauco Lombardi, inv. 1798. Znaczy on: „Nowy Aleksander [Wielki] w sprawach wojny, a [Oktawian] August w sprawach pokoju”. A że o Napoleonie i Aleksandrze napisałam rozdział do tomu Brill’s Companion to the Reception of Alexander the Great (Leiden / Boston 2018), o Napoleonie i Auguście zaś do niemogącego się wciąż ukazać tomu Augustus through the Ages (Latomus, Leuwen), to uznałam to za idealne motto tej strony.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s